دل عشق ترک خورد، گل زخم نمک خورد، زمين مرد، زمان بر سر دوشش غم و اندوه به انبوه فقط برد، فقط برد، زمين مرد، زمين مرد، خداوند گواه است، دلم چشم براه است، و در حسرت يک پلک نگاه است، ولي حيف نصيبم فقط آه است و همين آه، خدايا برسد کاش به جايي، برسد کاش صدايم به صدايي...

امشب از اون شباس که من،دوباره دیونه بشم تو مستی و بی خبری،اسیر می خونه بشم امشب ازاون شباس که من،دلم می خواد داد بزنم تو شهر این غریبه ها،دردمو فریاد بزنم دلم گرفت از آسمون،هم از زمین، هم از زمون تو زندگیم چقدر غمه،دلم گرفته از همه ای روزگار لعنتی،تلخه بهت هر چی بگم من به زمینو آسمون،دست رفاقت نمی دم

گـنـاهـي نـدارم ولي قسمت اينه

که چشماي کورم به راهت بشينه

بـراي دل مـن واسـه جـسـم خـستم

مني که غرور و تو چشمات شکستم

سـر از کـار چـشـمـات کـسـي در نـياورد

که هرکي تو رو خواست يه روزي بد آورد

بـراي دل مـن واسـه جـسـم خستم

مني که غرور و تو چشمات شکستم

واسه من که برعکس کار زمونه

يکي نيست که قدر دلم رو بدونه

گناهي ندارم ولي قـسـمـت ايـنـه

که چشماي کورم به راهت بشينه

هـنـوزم زمـستون به يادت بهاره

تو قلبم کسي جز تو جايي نداره

صـداي دلـم سـاز نـاسـازگـاره

سکوتم به جز تو صدايي نداره

تو خواب و خيالم همش فکر اينم

کـه دستـاتـو بـازم تـو دستام ببينم

ولي حيف از اين خواب پريدم که بازم

بـا چـشـمـاي کـورم بـه راهـت بـشينم

سـر از کـار چـشـمـات کـسـي در نـياورد

که هرکي تو رو خواست يه روزي بد آورد

بـراي دل مـن واسـه جـسـم خستم

مني که غرور و تو چشمات شکستم